บรรยายไทยโดย Anakin K.
เธอไม่ควรทำงั้นนะ
แตะกระจก
คุณรู้ได้ไงว่าผมจะทำ?
ยกโทษให้ลูกฉันนะคะ เขารักผึ้งน่ะ
มันไม่ใช่ผึ้ง มันคือต่อ
ต่างกันโดยสิ้นเชิง
นั่นเขารึ?
คนฟุ่มเฟือยกลับมาแล้ว
โอ้
ข้างนอก โรเจอร์ ลูกก็รู้ว่าไม่ได้รับอนุญาต
ซนอย่างกับลูกม้า
คุณจะขึ้นห้องหนังสือมั้ยคะ?
ไม่ ยังก่อน
กลับมาบ้านอีกครั้ง
กลับบ้านอีกครั้ง
คุณนาย มันโร!
ดูเหมือนปรากฎว่าเราจะมี ประชากรลดจำนวนลง
คุณฮีลี่แวะมารึเปล่า
มาดูแลโรงเลี้ยงผึ้ง ขณะผมไม่อยู่น่ะ?
มาค่ะ แต่เขาจะมาไม่ได้ในครั้งหน้า
- คุณฮีลี่พูดงั้นรึ? - เปล่า ลูกสาวเขาพูด
เธอมาพาเขาไปอยู่ด้วย อ่อนแรงไป เธอว่า
เขาน่ะรึอ่อนแรง? ดูกระฉับกระเฉงออก
ช่างพูดน่ะ อาจจะ กับคุณ?
กับตัวเขาเอง
ขอกุญแจห้องหนังสือ
นั่นมื้อเที่ยงรึ? อือ
ฮึ...
วัตสันแต่งงาน และฉันอยู่คนเดียว
ที่จริง นั่นเป็นวันที่เขา ย้ายออกจากถนนเบเกอร์
นั่นจะเป็นคดีสุดท้ายของฉัน ที่จะเริ่มคลี่คลาย
เป็นเวลาเกือบ 30 ปีมาแล้ว สงครามโลกสิ้นสุดลง
และพวกนักท่องเที่ยวก็กลับมายังถนนเบเกอร์
เพื่อมายลโฉม เชอร์ล็อค โฮล์มสตัวจริง
ต้องขอขอบคุณที่ในเรื่องของเขา
วัตสันมักจะตีพิมพ์ที่อยู่ผิดเสมอ
แทนที่จะใส่ที่อยู่จริงของเรา
งั้นคุณก็หาถูกที่แล้ว
ทำไมเธอถึงทำงั้น? ครับ?
เข้าไปในห้องหนังสือฉัน
ห้องหนังสือฉัน ถือเป็นที่หลบภัย อันศักดิ์สิทธิ์
ที่ส่วนตัว
ก่อนคุณไปญี่ปุ่น ผมเห็นคุณเขียนเรื่องนั่น
ผมไม่ยักรู้ว่าคุณเขียนเรื่องราว
โอ้ หมอวัตสัน ใช่ เขาเป็นคนเขียน
ผมก็เลยยืมกุญแจของแม่ แล้วเข้าไปในห้องหนังสือ
แล้วก็เจอมัน
และเธออ่านไปถึงไหนแล้วล่ะ?
แค่ถึงตรงที่คุณหยุด มันเป็นส่วนที่สนุกด้วย
ชายผู้มายังถนนเบเกอร์
คุณบอก "คุณมาด้วยเรื่องภรรยา"
คุณรู้ได้ไง? คุณทำแบบนั้นรึ?
แบบนั้นคือยังไงล่ะ?
"ไม้เท้าปรากฏรอยฟันสุนัข
ไม้ที่มาจากเกาะ Madeira ตะวันตกเฉียงใต้"
แบบนั้น
แล้วคุณบอกได้ไง
ว่าผู้ชายที่มาเพราะเรื่องภรรยาเขา?
เขาสวมแหวนแต่งงานหรือ?
เปล่า เงื่อนงำทั้งหมดอยู่ในหน้านั้น
ประโยคนี้ ถ้าจะให้ถูก
"วันนึง มีชายหนุ่มเข้ามาในห้อง
ในเสื้อผ้าชุดใหม่ ราคาไม่แพง"
เสื้อผ้าเขาเพิ่งรีดมาใหม่ๆ แถมเขายังเป็นคนหนุ่ม
เสื้อผ้าไม่แพง
ภรรยาเขาคงเป็นคนรีด ผู้ชายไม่มีทักษะทางนี้
และเขาก็ไม่มีปัญญาจ้างคนใช้มาทำ
เก่งมาก
เพราะงี้คุณถึงได้รู้ว่าเป็นภรรยาเขา
เปล่าหรอก
เมื่อเราเป็นนักสืบ และมีคนแวะมาเยี่ยม...
ส่วนมากจะเป็นเรื่องภรรยา
แล้วทำไมคุณหยุดตรงที่เขียนไว้?
อา...
คุณได้ชุดเคมีมามั้ย?
ตามสั่งค่ะ เห็นว่าอีกสองสามวัน
เราจะรอต่อไป
ไม่งั้นคุณคงได้ภาคภูมินะ?
อย่างกับวันประกาศชัยชนะ
โอ้ คุณหมอมาแล้ว
- ติดหวัดมาจากญี่ปุ่นรึครับ? - ฟังเหมือนอย่างนั้นรึไง?
ผมคิดว่าคุณแยกจาก ส่วยท้ายสุดของอะไรบางอย่าง
แถมน้ำหนักลดด้วย อืม
คุณเจอสิ่งที่คุณหามั้ย
มะแขวะอันลึกลับ?
มะแขว่น
อ้อใช่ ขอโทษที
นั่นคือเหตุผมที่เพื่อนเชิญคุณ ไปญี่ปุ่น ใช่มั้ยครับ?
ขุดมาทั้งต้น ลักลอบเอากลับบ้าน?
ไม่เห็นไปแทรกแทรงอะไร ในใบสั่งของคุณนี่
แต่ที่แน่ๆคือมันไม่ทำให้ผมป่วย ภายในและนอกน่ะ ไม่
คุณหมายถึงว่า อาจมีผลข้างเคียง?
อาจจะ
- อย่างเช่น? - ความหวัง
เพื่อนคนที่เชิญคุณไปญี่ปุ่นชื่ออะไรนะ?
คุณเพิ่งใช้เวลากับเขามาอาทิตย์นึง
ตอบโต้กันทางจดหมายเป็นเดือนๆ
จำชื่อเขาได้ไหม?
มีแฟลตที่นึงข้างโรงผ่าตัด ที่เขาให้...
ไม่!
จะเกิดอะไร ถ้าคุณนึกไม่ออก ว่าโทรศัพท์อยู่ตรงไหน
หรือลืมปิดเตาแก๊ส?
คุณอยู่คนเดียวไม่ได้นะ ผมเปล่าอยู่คนเดียวนี่
ผมมีคนดูแลบ้าน
เอาไดอารีนี่ไป
แต่ละวันถ้าคุณนึกชื่อหรือสถานที่ไม่ออก
ให้ทำเครื่องหมายลงบนหน้าของวันนั้น
แล้วถ้าผมลืมทำเครื่องหมายล่ะ?
โอ้... อืม
ไม่เอาๆๆๆ
นมผึ้ง
ใช่ เราจะไม่ใช้มันอีกแล้ว
เราจะใช้นี่แทน
มันเรียกว่ามะแขว่น เป็นอาหารหรือคะ?
อืม...
ดูอย่างกับมาจากรางน้ำ
มันมาจากญี่ปุ่น
ต่างกันราวฟ้ากับดิน
เราเติมมันลงไปเหมือนกับน้ำผึ้ง
ใส่น้ำชาหรือกาแฟ
และคุณน่าลองเอาไปปรุงอาหารดู
จะได้เพิ่มความพิเศษของฝีมือ
คุณโฮล์มสครับ?
คุณโฮล์มส?
ผม ทามิกิ อุเมซากิ
ยินดีต้อนรับสู่ญี่ปุ่น
ผมถือเป็นเกียรติยิ่งนัก ที่คุณตอบรับคำเชิญ
เราไปพักหนึ่งคืนที่บ้านผม พรุ่งนี้ถึงเริ่มการค้นหา
ผมเก็บหนังสือคุณมา 20 ปี
ผมซื้อเล่มนี้ เมื่อตอนตีพิมพ์ครั้งแรก
หวังว่าคุณจะให้เกียรติ ลงข้อความจารึกไว้
อ้อ ได้ แน่นอน
เอ่อ...
คุณอุเมซากิ ใกล้เมืองแค่ไหน
ที่มะแขว่นเติบโต?
ส่วนมากจะพบอยู่ใกล้ทะเล
แล้วเราต้องไปกันไกลแค่ไหน?
ที่ผมคิดคือเดินทางสองวันโดยรถไฟ
คุณกระตือรือร้นมากรึครับ?
ผมอยู่ระหว่างกลางโครงการ ที่อยากทำให้เสร็จน่ะ
และจะต้องมีความรอบรู้ แบบเฉียบคมที่สุด
ผมอยากจะทำประโยชน์
จากผลที่ได้ ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้
- เร่งรีบขนาดนั้นเชียวรึครับ? - ผมกลัวว่าจะเป็นงั้นแหละ
คุณเป็นนักสืบที่เยี่ยมมากค่ะ!
ขอบคุณมากนะครับ
คุณแม่ผม สงสัยว่า
คุณได้เอาหมวกเลื่องชื่อมาด้วยรึเปล่า
อ้อ หมวกล่ากวาง
นั่นมันเป็นการแต่งเติมในภาพประกอบ
ผมไม่เคยสวมเลย
- แล้วไปป์ล่ะ? - ผมชอบซิการ์มากกว่า
ผมเคยบอกวัตสัน ว่าถ้าผมได้เขียนเรื่องด้วยตัวเอง
จะต้องมีการแก้ไข ความคิดผิดๆ นับล้าน
ที่สร้างขึ้นโดย ลิขสิทธิ์ทางจินตนาการของเขา
คุณได้เขียนเรื่องราวมั้ย?
แต่ผมก็พยายามจะเขียนอยู่ในตอนนี้
ผมต้องเขียนเรื่องคุณให้จบก่อนผมตาย
"งั้นคุณมาด้วยเรื่องภรรยา"
"คุณมาด้วยเรื่องภรรยา"
"คุณมา..."
โรเจอร์
เอ้านี่
เจอกันหลังมื้อเที่ยง
ฉันต้องให้ช่วยดูผึ้งหน่อย
งั้นคุณก็เจอถูกที่แล้ว
คนเฝ้าประตูผู้เป็นมิตรแห่ง 221B
ก็แค่แต่งเรื่อง ให้พวกขี้สงสัยไปผิดทาง
ส่วนใหญ่จะเป็นอเมริกัน
เชิญนั่งก่อน คุณเคลมอท
แล้ว...
คุณมาด้วยเรื่องภรรยา
- คุณรู้ได้ไงครับ? - ไม่สำคัญหรอก
บอกสิ่งที่คุณจะเล่ามา
เมียผมชื่อแอนน์
แม่เธอตายตอนคลอดลูก
พ่อเธอเป็นนายพัน
เสียชีวิตที่ Waziristan.
เราต้องการ ที่จะมีลูกด้วยกันมาก
เธอแท้งลูกคนแรกในเดือนที่สาม...
แท้งคนที่สองในเดือนสี่
หมอบอกว่า มันอันตรายเกินไปที่จะมีอีก
แอนน์ก็เลย... ว้าวุ่นใจ
ถึงจะเสียไปทั้งคู่
แต่ก็ยังเป็นลูกแท้ๆ...
ขอบคุณ
มีอยู่ช่วงนึง เธอยืนยันให้ผม
ทำหินสลักชื่อคู่นึง
และนำไปไว้ในสุสาน
ให้เหมือนร่างของพวกเขาถูกฝังอยู่
เธออยู่ในช่วงที่ต้องการอย่างที่สุด
ที่จะมีอะไรมาบรรเทาความเศร้าโศก
เธอชอบดนตรี ผมจึงเสนออาร์โมนิก้าแก้ว
อาร์โมนิก้ารึ?
ของมีค่าที่สุดของพ่อผม
เขามักเล่นมันอยู่บ่อยๆ จนวันที่เขาเสีย
ผมขนมันมาไว้ที่บ้าน
และจัดแจง บทเรียนหนึ่งเดือน
สัปดาห์ละชั่วโมง
ไม่นานนักแอนน์ถามผมว่า
จะขอเพิ่มเวลาเรียนเป็นสัปดาห์ละสอง
จากนั้นก็สามครั้ง และก็ทุกวัน
แล้วเธอก็มีงานอดิเรก อย่างคุณหวังว่าเธอจะมี
คุณมานี่ทำไมน่ะ คุณเคลมอท?
คุณโฮล์มสครับ แอนน์ของผมเปลี่ยนไป
และไม่ใช่แค่เพราะบทเรียน
หรือความหลงใหลในเครื่องดนตรี
มีอยู่วันนึงผมออกจากห้อง
และทันใดนั้น เธอก็หยุดเล่น
และผมได้ยินเธอกำลังพูด ชัดเจนทีเดียว...
เกรซ? เจมส์?
นั่นจะเป็นชื่อลูกๆคุณหรือ?
พอผมเผชิญหน้าแอนน์ เธอปฏิเสธ
ผมเลยสั่งห้ามเธอเล่นอาร์โมนิก้า
และห้ามไม่ให้เธอเข้าเรียน
ผู้หญิงที่สอน มาดาม เชอร์เมอร์
เป็นพวกฝักใฝ่ในความเชื่อที่เป็นอันตราย
ความเชื่อที่เป็นอันตรายงั้นเรอะ?
เธอร่ายมนต์ใส่แอนน์
เล่นกับจิตใจที่อ่อนแอ
ด้วยเหตุผลกลใดผมไม่ทราบ
คุณมีข้อพิสูจน์มั้ย?
ตามคำชี้แนะผม
เธอหยุดไปพบ มาดาม เชอร์เมอร์
ผมได้รับล่วงหน้า... ใบเสร็จสามใบ
สำหรับค่าเล่าเรียนอาร์โมนิก้า
อีกครั้งแอนน์ปฏิเสธ
หลังจากนั้น เมียผมก็ไม่ได้รับอนุญาต
ให้ถอนเงินจากธนาคาร
จากนั้นเมื่อวาน ผมตามแอนน์ไป
ไปยังที่ๆ หล่อนสอนดนตรี
ต่อให้อยู่ข้างล่าง ผมยังได้ยินเธอเล่น
เป็นธรรมดาที่ผมต้องเข้าไป แต่นางผู้หญิงเชอร์เมอร์ บอกว่า
"เมียคุณไม่อยู่นี่"
เมื่อคืนผมถามแอนน์
และเธอก็บอกว่าไม่ได้ไป ที่ห้องของมาดาม เชอร์เมอร์
เป็นหลายสัปดาห์แล้ว
คุณมีรูปถ่ายภรรยาคุณมั้ย?
ผมจะรับทำคดี ถ้าคุณตอบคำถามสุดท้าย
แน่นอน
น้ำหอมชนิดใดที่ภรรยาคุณใช้?
โรเจอร์?
ดึกแล้วนะ ดับไฟนอนเถอะ
ดูลูกสิ
ลูกจำพ่อได้มั้ย?
ผมจำได้ว่าเขาจับมือพาผมไปทะเล
ลูกไม่ได้จำได้ นั่นมันรูปถ่าย
แล้วเรื่องคงกระพันล่ะ?
บางคืนก่อนนอน พ่อลูกจะแต่งเรื่องขึ้น
เขาจะ... เขาจะบอก "ขอของสามสิ่ง"
และลูกจะบอก "ลูกบอล แมว และโรเจอร์"
จากนั้นเขาจะ...
แต่งนิทาน
เกี่ยวกับลูกบอล ที่มีแมวเป็นสัตว์เลี้ยง ชื่อโรเจอร์
จะมีบางอย่างเสมอ กับบางสิ่งกับโรเจอร์
ลูกจำเรื่องคงกระพันไม่ได้เลยรึ?
ไม่ แม่ล่ะ?
แม่ไม่ค่อยเก่งเล่าเรื่อง
หลับฝันดี
อย่างแรกที่ต้องรู้คือไม่มีอันตราย
พวกผึ้งไม่ได้สนใจที่จะทำร้ายเธอ
พวกมันห่วงแต่เพียงการสงวนตัวเอง
จากผู้คนรึ?
พวกมันฉลาดเกินไปกับผู้คน
ศัตรูของมันคือสภาพอากาศ โรคภัยและผู้ล่า
ตัวต่อคือปรปักษ์ที่ไม่ธรรมดา
เธอรู้มั้ยว่าต่อตัวเดียว
สามารถฆ่าผึ้ง 40 ตัว ได้ภายในหนึ่งนาที?
ผลก็คือ เราไม่ชอบพวกต่อ
ครับผม
เราไม่ชอบพวกต่อ อ้า
ราชินีคุมอาณาจักร
ผึ้งตัวผู้รับใช้ราชินี
ยกมือขึ้น
ผึ้งงานก็ทำงาน ตามสมควร
ที่น่าห่วงคือการลดจำนวนประชากรหนล่าสุด
เราได้ระบุปัญหาแล้ว ทีนี้เราก็ต้องแก้ไข
นี่ไงล่ะ เอาไป
คุณเคยโดนกัดมั้ย
โดยผึ้ง? โดนต่อย
ผึ้งไม่มีฟัน เคยสิ
ก็ไม่บ่อยเท่าไร
7,816 ครั้ง
ฉันทำสถิติไว้
เธอไม่ได้กลัวเท่าไรนี่
คุณเคยโดนกัดมั้ย?
ไม่ ไม่เคยโดนกัดเลย
งั้นเค้าก็ทำงานกับผึ้งตลอดเลย ใช่มั้ย?
นมผึ้งคืออะไรครับ?
เป็นสารคัดหลั่งพิเศษของพวกผึ้งงาน
และที่เรียกโรยัลก็เพราะ? เอาไปให้ราชินี
บราโว่
นมผึ้งมีพลังเยียวยารักษา
ที่ฉันนำไปเขียนบทความ
คุณค่าของนมผึ้ง
พร้อมความคิดเห็นที่ส่งเสริม
กับศักยภาพที่เป็นผลดีทางสุขภาพ ของมะแขว่น
- อะไรน่ะ? - มะแขว่นน่ะรึ?
ในภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า ฮิเระซันโช
คือชื่อที่เรียกกันทั่วไป ของ zanthoxylum piperitum.
มันถูกใช้รักษาโรคเสื่อมต่างๆ
โลหิตจาง ระบบไหลเวียนเลือด อาการ... ข้อต่ออักเสบ และ...
อืม เรียกว่าไงหว่า?
โอ้ ความชรา
นั่นพูดขำๆ
งานวิจัยล่าสุดเสนอว่า มะเเขว่น
มีคุณสมบัติเกินกว่านมผึ้งเสียอีก
นับจากนี้ เราควรต้องใช้มะแขว่น
คุณได้เขียนเรื่องผู้ชายกับภรรยา เพิ่มรึเปล่า?
- ในไม่ช้า - เป็นเรื่องจริงรึ?
แน่นอน เรื่องแต่งน่ะไร้ค่า!
ตรงที่คุณหยุดไว้
ทำไมถึงอยากรู้กลิ่นน้ำหอมภรรยาเขา?
- คามีโอ โรส ใช่มั้ย? - ครับ
ทิ้งร่องรอยไว้เสมอ
มาดาม เชอร์เมอร์
นี่ โธมัส เคลมอท ให้ผมเข้าไป
มาดาม เชอร์เมอร์!
แฮร์ เคลมอท ฉันเตือนแล้วนะ
ถ้าขืนมา ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ!
มาดาม สภาวะอารมณ์ของเพื่อนผม
เป็นอย่างนี้ ถ้าไม่ยอมให้เข้าไป
เขาอาจไม่สามาร ข่มความกระหาย ใคร่รู้เอาไว้ได้
ให้เราทั้งคู่เข้าไป และ ผมจะรับผิดชอบเต็มที่
ขอบคุณมาก นี่ใครกัน?
- สุภาพบุรุษผู้นี้เป็ฯนักสืบ - เรอะ? ไหนล่ะตรา?
ชื่อของเขาคือ คุณเชอร์ล็อค โฮล์มส
คุณคงไม่ว่านะถ้าผมจะปิด? ลมมันเย็น
ไม่ใช่ ฉันเคยเห็นเชอร์ล็อค โฮล์มส ในนิตยสาร
โดยมีหมวกและไปป์ ไม่มีทางใช่คนนี้
มาดาม เชอร์เมอร์ ผมเห็นแอนน์เข้ามาที่นี่
ผมขอให้คุณเชิญเธอออกมา
ภรรยาคุณไม่อยู่ที่นี่
- คุณก็พูดอย่างนั้นคราวก่อน - คุณสงสัยวาจาฉันรึ?
ออสวอลด์ ที่รัก มีความประสงคค์จะรู้
ว่าหนูใช่ภรรยาของชายผู้นี้หรือไม่
- ไม่ใช่ - เธออาจปลอมตัวอยู่
- ผมว่าไม่นะ - นั่นไงล่ะ!
สิ่งนั้นฉันเชื่อ มันเรียกว่าชักโครก
เธออยู่ที่นี่! ผมเห็นเธอ!
คุณเคลมอท ถ้าคุณยืนยันที่ตามภรรยาคุณ
เมื่อคุณว่าจ้างผมให้ทำอย่างเดียวกัน
เราคนใดคนนึงจะพบว่าทำเกินพอดีไป
เขากระวนกระวายนะ เขามันโง่
อาร์โมนิก้าเคยเป็นความคิดที่ว่า
เครื่องดนตรีของศิลปะมนต์ดำ
กล่าวว่าเคยใช้เรียกผู้ที่ตายไป
มีบางอย่างกับธรรมชาติของแก้ว
คุณคงไม่เชื่อเรื่องนั้น แน่ๆ?
ที่ฉันเชื่อ ไม่มีส่วนอะไรกับเรื่องนั้น
คุณนายเคลมอท มาที่นี่ ครั้งสุดท้ายเมื่อไร?
เป็นอาทิตย์แล้ว
งั้นใบเสร็จที่คุณส่งไปให้เธอที่บ้าน
ก็เพื่อชั้นเรียนของออสวอลด์
คุณนายเคลมอร์ทจ่ายให้
พราวเคลมอทมีความรู้สึกแรงกล้า แต่ก็เป็นมือสมัครเล่น
เธอรู้ดีว่าออสวอลด์มีพรสวรรค์
คุณรู้ว่าเธอไม่ได้มาที่นี่ แน่นอน
ออสวอลด์ไม่ได้ใช้กลิ่นน้ำหอมเธอ
ยังไงคุณก็ไม่ใช่ เชอร์ล็อค โฮล์มส!
กะแล้วไม่ผิด
คุณมารอผม
คุณทำอะไรอยู่?
พยายามจะนึกว่าฉันไปไหนมา
คุณไม่รู้หรือ?
คุณโฮล์ม บอกได้หมด
เพียงแค่มองคนๆนั้น
- จะไปไหน? - ไปดูผึ้ง!
ลูกต้องกินอาหารเช้าก่อน!
ได้จดหมายจากป้าของลูก วันก่อน
เธอว่ามีคู่รักในพอร์ทสมัธ
มาเปิดโรงแรมที่นั่น
ต้องการแม่บ้าน
ทำไมเราจะอยากไปอยู่ในพอร์ทสมัธ?
- อยู่ที่นี่ตลอดไปไม่ได้ - ทำไมจะไม่ได้?
- เพราะเราอยู่ไม่ได้ - มีอะไรที่พอร์ทสมัธ?
มีคู่รักเปิดโรงแรมที่นั่น...
แม่บอกแล้ว
ลูกจะลุกไปได้ก็ต่อเมื่อกินเสร็จนะ
ยังไม่อิ่ม
อย่าไปกินของพวกญี่ปุ่นเลย
มันคือ ฮิเระซันโช
แม่ลูกว่าลูกชอบทำงาน
กับรวงผึ้ง... มันคือโรงเลี้ยงผึ้ง
และลูกชอบได้รับมอบความรับผิดชอบ
แต่แม่ไม่ควรเข้าไปใกล้เกินไป
- ผึ้งไม่กัดหรอก - ไม่ได้หมายถึงผึ้ง
คุณโฮล์มส จะไม่อยู่ที่นี่ตลอดไป
ป้าลูกบอกว่าโรงแรมนี่อาจมีอะไรให้ลูกทำ
พวกเขาจ่ายพนักงานและ... จ้างพนักงาน
อิ่มแล้ว
นักเคมีเอาของมาส่งแล้วค่ะ
ให้ฉันบอกโรเจอร์ให้เปิดลังเลยมั้ย?
ไม่ ผมจะไปดูเมื่อผมเสร็จ
ได้ค่ะ
คุณคะ?
ฉันรู้ว่าโรเจอร์ช่วยเหลือคุณได้ เขาเป็นเด็กดี
เขาฉลาดมาโดยตลอด
พ่อของเขากับฉันไม่ใช่คนประเภทที่รู้จัก
ในสิ่งที่เด็กอย่างโรเจอร์มีความสนใจ
เด็กที่พิเศษ
มักจะเกิดจากพ่อแม่ที่ไม่น่าสนใจ
ดิชั้นมีพี่สาว อยู่อยู่ในพอร์ทสมัธ
มีคู่รักที่เธอรู้จักมักคุ้น มาเปิดโรงแรม
บอกว่าเขาอยากรับโรเจอร์กับฉัน
คุณมีพี่สาวด้วย?
นึกไม่ถึงเลย
เป็นเพราะค่าจ้างรึเปล่า?
เปล่าค่ะ
อืม
ผมจะรับไว้เป็นข้อแนะนำ
แม่ผมเศร้าใจที่เห็นคุณไป
ผมก็ชักเริ่มเสียใจ ที่ไม่ได้เอาหมวกล่ากวางมาด้วย
คุณว่าคุณไม่เคยสวม
ก็ใช่ แต่มันคงทำให้เธอถูกใจ
เธอต้องการนวนิยาย คุณเป็นคนจริงๆ
ผมไม่แน่ใจว่าจะจริง
ผมคิดว่าผมเป็นคนจริงครั้งนึง จนทกระทั่งจอห์นให้ผมเข้าไปอยู่ในนิยาย
และหลังจากนั้น ผมก็มีทางเลือกน้อยนิด
เล่นไปตามบท อย่างที่เขาร่างไว้
หรือกลายเป็นอะไรที่แตกต่าง
ที่จริงผมชื่นชอบกล้องยาสูบนะ
แต่การจะสูบมัน โดยเฉพาะในที่สาธารณะ
หลังจากมันกลายเป็นของประดับฉาก ที่รู้จักกันดี ก็ดูเป็นสามัญ
งั้น จินตนาการของหมอวัตสัน ได้เปลี่ยนแปลงคุณรึครับ?
ผมไม่ค่อยได้ใช้จินตนาการมากเท่าไร
ผมชอบข้อเท็จจริงมากกว่า
พ่อคงเคยพาผมมาที่นี่ตอนเด็ก
มันถูกออกแบบเป็นขนาดย่อส่วน
เราเดินเป็นยักษ์
ก้อนหินนั้นแทนชีวิตที่เขาสูญเสียไป
โอ้...
เชอร์ล็อคซัง!
- ฮิเระซันโช? - มะแขว่น
- คุณโฮล์มสครับ - หืม?
สายเกินจะเช็คผึ้งรึเปล่า?
ไม่เลยสักนิด
เช็คผึ้ง!
พวกมันเงียบจัง ใช่
เกิดอะไรถ้าผึ้งตาย?
เป็นคำถามเชิงอภิปรัชญารึเปล่า?
ผมหมายถึงว่าคุณเศร้ากับมันมั้ย?
โอ้ ฉันพูดไม่ได้ ว่าฉันเคยคร่ำครวญให้กับผู้ตาย
ผึ้งหรืออย่างอื่น
ฉันตั้งมั่นไปที่สภาวการณ์
มันตายอย่างไร? ใครรับผิดชอบ?
ตาย โศกเศร้า คร่ำครวญ
เห็นได้อยู่ทั่วไป
เหตุผลหายาก ดังนั้น...
ฉันอยู่ข้างเหตุผล
ขอบคุณขอรับ
นอนซะ ผึ้ง
ฝันดีนะผึ้ง
ทีนี้ จะว่าไง ถ้าเราจะไป ว่ายน้ำกันวันพรุ่งนี้?
- ในทะเล? - ใช่
ต้องหนาวแน่
ดีต่อเลือดนะ!
งั้นก็ได้
เธอชอบหนังสือประเภทไหนล่ะ หืม?
นอกจาเรื่องของหมอวัตสัน และหนังสือเกี่ยวกับผึ้ง
นั่นคือหนังสือทั้งหมดที่ผมมี
งั้น มีห้องสมุดชั้นเยี่ยมอยู่ที่นี่แล้ว ข้างในบ้าน
เธอเลือกเอาเล่มไหนที่ชอบได้เลย
คุณโฮล์มส?
เราจะไปว่ายน้ำกันมั้ย?
ผมไปดูโรงผึ้งมาแล้ว
คุณสบายดีมั้ย?
ฉันสบาย...
แบบ...
สบายหายห่วง
เอาล่ะ โรเจอร์
เธอไปก่อนเลย เดี๋ยวฉันตามไป
โรเจอร์! มาเถอะ เดี๋ยวจะหมดวันซะก่อน
ดีมาก
รูปนั่นคือเธอใช่มั้ย?
ผู้หญิงในเรื่อง
ใช่แล้ว
เธอเป็นเหตุที่คุณเขียนใช่มั้ย?
ฉันไม่ขอเรียกว่าเขียน...
เป็นการพยายามนึกมากกว่า
ขอบใจนะ
ไม่กี่เดือนก่อน พี่ชายฉัน ไมครอฟท์ตาย
สโมสรของเขา ไดโอจีนิส
ขอให้ฉันขึ้นไปที่ลอนดอน เพื่อไปรับข้าวของๆเขา
ฉันได้รับหีบใบเล็ก ที่บรรจุเรื่องราวของวัตสันไว้
ไม่มีเรื่องไหนที่ฉันเคยอ่านเลย
มันเป็นอย่างที่จอห์นมักจะสาธยาย
penny dreadfuls แบบสไตล์ยกระดับบทประพันธ์
แต่มีเรื่องหนึ่งที่กระตุ้นความสนใจฉัน
เป็นเรื่องราวที่คุ้นเคย
แต่ตอนจบกลับรู้สึกไม่เข้าท่าเอามากๆ
ฉันยังไม่เคยได้ดู ฉบับตีความเป็นหนังเลยสักเรื่อง
แต่โดยประสบโชค โอกาสก็มาโดยพลัน
แปลกดีเหมอนกันที่ได้ดูภาพเหมือนจริง ของคนบนจอ 40 ฟุต...
- ผมกลัวแทนสุขภาพจิตของแอนน์ - กลัวแทนสุขภาพจิตของเธอรึ?
คุณที่รัก คุณน่าจะกลัวแทนชีวิตคุณ
คุณหมายความว่าไงไม่ทราบ?
ฆาตกรรม คุณเคลมอท ฆาตกรรม
และแสดง
ไปตามคาแรคเตอร์อย่างกับละครใบ้
วางยา?
ด้วยปัจจัยใดล่ะ?
อาร์โมนิก้าของคุณ มาดาม เชอร์เมอร์
- ประหลาดซะไม่มี! - หรือไม่งั้นก็ตัวแก้ว
เป็นสารตะกั่วในคริสตัล ที่ทำให้เกิดเสียงที่ไม่เหมือนใคร
ซึมซับเข้าไปในเลือด ผ่านผิวหนัง
นำแสดงออกเล็กน้อยจะก่อให้เกิด อาการสับสน ประสาทหลอน
แต่ที่ไม่เปลี่ยนแปลง การสัมผัสอย่างหมกมุ่น อาจลงเอยด้วยการเสียสติและตาย
ทุกจุดหักมุม มาพร้อมการบิด
ของหนวด
และจบลงด้วยเครื่องหมายตกใจ
คนที่คาดว่าน่าจะเป็นฆาตกรนั้นฉลาดน้อย
แน่นอนว่าคุณไม่ได้พาดพิงถึง...
ผมเกรงว่า คุณนายเคลมอท คุณต้องไปหา
ครูสอนดนตรีใหม่แล้ว
โอ้
ขยะดีๆนี่เอง!
มีเหตุจูงใจอะไร
ที่ทำให้ผู้หญิงเยอรมัน ต้องไปฆ่าแอนน์?
คืนนั้นฉันค้นหาบางสิ่ง
เพื่อจะได้บริหารความจำ ในคดีของจริง
และก็นั่น... รูปของหล่อน
รู้มั้ย ไม่กี่ปีก่อน ฉันคงบอกเธอได้ทุกอย่าง
เกี่ยวกับผู้หญิงในรูปนั่น
แน่นอนว่าฉันจำได้ว่าเกิดอะไรกับเธอ
ไม่ว่าเธอจะเป็นเหยื่อหรือผุ้ร้าย
แต่คืนนั้น...
ฉันจำอะไรไม่ได้เลย
ทั้งหมดที่ฉันรู้แน่ คือนั่นเป็นคดีสุดท้าย
และเป็นสาเหตุที่ฉันเลิกอาชีพนี้
ลงมาอยู่ที่นี่
เกษียณมาดูผึ้ง
ดังนั้น ฉันจึงตัดสินใจ เขียนเรื่องลงบนกระดาษ
อย่างที่มันเป็น ไม่ใช่แบบที่จอห์นแต่งขึ้น
ทำให้มันถูก ก่อนฉันจะตาย
คุณไม่ตายหรอก
โรเจอร์
ฉัน 93 แล้ว
ผมเคยมีลุง ที่อยู่ได้ถึง 102.
งั้นก็เป็นชะตาของฉัน
เธอว่ามีโอกาสมั้ย
คนสองคนจะอยู่ได้นานขนาดนั้น?
ที่จริง ผมไม่ได้รู้จักเขาเลย
จะไปดูผึ้ง
โอ๊ย! คุณโฮล์มส!
คุณ โฮล์มส!
อ้า
ผมโดนต่อย
ไม่เหมือนตัวต่อ ผึ้งมักจะทิ้งเหล็กไนไว้เสมอ
ผมคงทำ
เรื่องโง่ๆลงไป โอ้ ไม่หรอก
บางครั้ง... มันก็ไม่มีเหตุผลเลย
ใช่ น้ำเกลือ ดื่มเข้า
หรือน้ำหัวหอมคั้น เพื่อป้องกันผลร้ายแรง
และไม่ต้องบอกแม่เธอเรื่องพวกนี้ล่ะ
เราไม่อยากให้เธอเป็นกังวลหรอก ใช่มั้ย?
คุณจะเล่าเรื่องต่อมั้ย?
นั่นเป็นค่าปิดปากรึเปล่า?
ปิดสนิทเลย
กะแล้วเชียว คุณมารอผม
สวัสดี
- คุณครับ? - ขอชาหนึ่งที่
ได้แน่นอน ก้าวระวังครับ
ป่วยรึครับ ที่คุณว่า
เขารวบรวมความกว่าเขียนเช็คให้
- ได้ตามนั้นครับ - ขอบคุณค่ะ
นี่ล่ะครับ
- คุณเคยใช้มันมาก่อนมั้ย? - ไม่เคยค่ะ
มันมีพิษร้ายแรง แค่หยดเดียวก็เกินพอ
ขอบคุณค่ะ
แค่โธมัสอยู่ในสภาพเช่นนี้
เขายืนยันให้ฉันตั้งมั่น
เรียกความมั่นใจให้คุณเคลมอท
ว่าพินัยกรรมไม่ได้เปลี่ยนแปลง
นับแต่เขาสั่งเสียไว้
ทรัพย์สินคุณจะถูกมอบให้เขา เช่นเดียวกับของเขามอบให้คุณ
ขอบคุณมากค่ะ ดีจังที่ได้เจอคุณ
- ขอโทษค่ะ - ครับคุณ?
ขบวน 8:10 เป็นรถด่วนมั้ยคะ?
ขบวน 8:10 เป็นรถช้าครับ หยุดตามป้ายท้องถิ่น
แล้ว 9:05 ล่ะคะ?
นั่นเป็นรถด่วนครับ เชิญเข้าไปได้เลย
- ขบวนจะออก! - ขอบคุณค่ะ
ขบวนจะออก
ผึ้งมันชอบคุณแน่ะครับ
เพราะกลิ่นของ คามิโอ โรส
- โอ้ - มันคิดว่าคุณคือดอกไม้
คงทำให้สับสน
ขอผมนั่ง?
โอ้
ใจดีมากครับ
อา ดอกไอริซ มีความยืดหยุ่นที่น่าทึ่ง
แสงพอเหมาะมันก็เติบโต
ในเขตที่มันอาศัยส่วนใหญ่
ทั้งทะเลทราย อากาศหนาว หิน
คุณว่าเหตุใด
ที่สิ่งเล็กๆ ไม่ได้สลักสำคัญ อย่างดอกไอริซ
จึงแข็งแกร่งกว่าพวกเรามากนัก?
อาจเป็นเพราะมันมีผล ต่อสิ่งรอบข้างน้อยกว่า
อืม
คุณเป็นนักพฤกษศาสตร์รึ? มือสมัครเล่นเท่านั้น
ผมมีแนวโน้มจะทำ เป็นงานอดิเรก
ที่จริง ถ้าผมจะขอ สิ่งนึงเป็นพิเศษ
งานอดิเรกนึงของผม อาจทำให้คุณขบขัน
ผมเห็นอนาคตได้
ให้ผมอ่านลายมือคุณมั้ย?
ผมสัญญา ไม่เจออะไรน่ากลัว
แล้วเพื่อนของเราล่ะ?
โอ้
อืม อืม
พ่อแม่คุณเสียแล้ว
แม่คุณเสียนานแล้ว ส่วนพ่อเมื่อไม่นานมานี้
คุณเต็มเปี่ยมด้วยความรัก กับใครบางคน...
ไม่สิ มากกว่าหนึ่งคน
แต่พวกเขาจากคุณไป
และความรักของคุณดำเนินไปต่อไม่ได้
คุณกำลังเจ็บปวด
แต่คุณต้องไม่ปล่อยให้ความเจ็บปวด มาชักนำการกระทำ
ซึ่งจะนำไปสู่... เส้นทางที่ไม่ค่อยชัดเจน
- ทำไม? - ว่าไงนะครับ?
คุณเห็นตั้งเยอะแยะ
ทำไมไม่เห็นสิ่งที่จะเกิดต่อไป?
- เส้นทาง... - ใช่ คุณบอกแล้ว
เชิญไปเล่นกลของคุณที่อื่นเถอะ คุณโฮล์มส
เดี๋ยวนะ
ฉันไม่...
ฉันจำไม่ได้
แม่! แม่!
คุณ โฮล์มส!
เพราะควันหรือเปล่าที่ทำให้เขาสลบ?
อาจจะ
น่าจะเพราะเขาลุกขึ้นเร็วเกินไป
และสูญเสิยสติสัมปชัญญะ
นี่ไม่ใช่หนแรก
แม่บ้านคนก่อนไม่รู้จะทำยังไง
เขาคงได้ตัดสินใจ ฉีดมันเข้าไป
ทีนี้เขาไปไหนไม่ได้
ไม่ได้ เขากำชับว่าอย่างนั้นนะ?
ฮิเระซันโชอยู่ไหน?
มะแขว่น
ถ้าไม่มี แม่ก็ไม่รู้
- แม่โยนทิ้งรึเปล่า? - จะทำไปทำไม?
เพราะความเคียดเเค้น
ไปเอาคำพูดนั้นมาจากไหน?
พจนานุกรม
เขาเองก็มีเป็นกระตั้ก
เอาไปเผาพร้อมกับที่เหลือ
ฉบับนั้นก็เผาด้วย
นี่คุณโฮล์มส บอกให้แม่ทำงี้หรือ?
เขามักจะเผาของพรรนั้นอยู่แล้ว
แม่รู้ได้ไงว่าเป็นของพรรไหน?
อยากรู้ไหมว่าใครเขียนถึงเขา?
ผู้รับเงินบำนาญที่คิดว่า เขาไขคดีแจ๊ค นักเชือดได้
แม่หม่ายที่ทำแมวหาย
และรู้แค่ว่าเขาเป็นคนเดียวในโลก ที่จะตามจนเจอได้
เขาเป็นที่พึ่งสุดท้าย ของเหล่าคนบ้าทั้งหลาย
- แม่ไม่ใช่คนตัดสิน - ต้องใช่...
หากแม่เป็นหน่วยแพทย์ ที่ได้ค่าแรงเท่าคนครัว
เขาทุพพลภาพ ต้องมีพยาบาล ไม่ใช่แม่บ้าน
ทั้งหมดที่ต้องทำคือนอน
คุณตาของลูกสุขภาพดี
หน้าร้อนปีที่ 60 เขาก็ล้มลง
สามสัปดาห์ก่อนเขาจะเสีย
น่าจะอยู่ในโรงพยาบาลหรืออะไรแบบนั้น
เขาจะต้องดีขึ้น!
และวันที่เขาดีขึ้น คือวันที่เราจะไป
ชัดเจนนะ?
ฮึ่ม
โอ๊ะ มีจดหมายจากญี่ปุ่น
จากคุณอุเมซากิ
- เธออ่านแล้วยัง? - เปล่าครับ ก็อยากอยู่
ความปราถนาเป็นบาป เธอเป็นคาทอลิคนะ
แม่ว่าคุณทิ้งจดหมายส่วนมากที่ได้
และเธอว่าเพราะอะไร?
คนที่เขียนมาอยากแก้ไขบางสิ่ง
ถ้าคุณอ่านจดหมายพวกเขา คุณจะอยากช่วย
โอย ไม่หรอก เธอยกย่องฉันเกินไป
มันก็แค่ ถ้าหากฉันอ่าน
ฉันคงอยากตอบกลับ
บางที คุณอุเมซากิอาจขอให้คุณ กลับไปญี่ปุ่น
โอ้ ฉันคงไม่กลับไปญี่ปุ่นอีกแล้ว
- ทำไมล่ะ? - เดินทางไกล แก่แล้ว
- คุณก็ไปมาแล้ว - นั่นมันเมื่อก่อน
บางทีคุณอาจเอามะแขว่นมาอีก
มะแขว่นไม่ได้สร้าง
ความต่างให้กับความจำฉันสักนิดเดียว
ไม่ได้มากไปกว่านมผึ้งเลย
ใช่
แรงบันดาลใจอย่างเดียว
แก่ความทรงจำทุกอย่าง คือเธอนั่นแหละ
เอาสิ เปิดเลย
เขาเขียนมาบอกว่าแม่เขาเสีย
คุณบอกได้ไง?
คุณอุเมซากิสาบานไว้ว่า จะไม่ติดต่อหาฉันอีก
มีเพียงสิ่งเดียวที่จะทำให้เขาเปลี่ยนใจ
คือคำแนะนำจัดที่นอนคนตายจากแม่เขา
ลูกที่ดีมักต้องทำตามที่แม่ขอ
คุณ โฮล์มส!
ห้ามคุณลุกจากเตียงนะ!
คุณนาย มันโร ผมนับก้าวน่ะ
จากเตียงถึงหน้าต่าง จากหน้าต่างถึง...
ห้ามทำอะไรด้วยตัวเอง
คุณต้องสั่นกระดิ่ง
นึกว่านั่นเป็นการทำโทษ
จะเป็นการทำโทษแน่ ถ้าคุณเสียศูนย์
และนอนแผ่บนพื้น รอให้ฉันมาหาม!
ผมไม่ยักรู้ว่านี่กลายเป็น
การแย่งกันขยัน
ผมได้ลองคำนวนความเป็นไปได้
ที่เราจะหาฮิเระซันโช
ในสถานที่ซึ่งปราศจากสรรพชีวิต
บางทีชิวิตได้ครอบครองชีวิตอีกที
ฮิเระซันโช
รสชาติเป็นไงครับ?
ไม่ใช่รสแบบที่คิดไว้
ทีนี้นะ ก่อนเราจะไป
มีบางสิ่งที่ผมไม่ลืม
ผมเซ็นแล้ว ตามที่คุณขอ
โอ้
ไม่แน่ใจว่าคุณจะอ่านลายมือไก่เขี่ยออก
"แด่คุณอุเมซากิ ผู้ไม่ได้ครองหนังสือนี้มานาน"
คุณไม่ได้มีหนังสือเล่มนี้มา 20 ปี
มันมาจากห้องสมุด
รอยกาวแสดงให้เห็นว่าคุณแกะ
ปกนอกออก
คุณไม่รู้อะไรเลยเรื่องผึ้ง หรือนมผึ้งหรือมะแขว่ง
มากพอจะให้คุณมาที่นี่
ระหว่างที่เราตอบโต้กัน เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา...
ชื่อผมไม่คุ้นบ้างรึครับ?
- ไม่ - พ่อผมล่ะ ถ้างั้น?
มาซุโอะ อุเมซากิ?
ผมไม่เคยรู้จักกับพ่อคุณ
เขาเป็นนักการฑูตในลอนดอน หลายปีก่อน
เขารักทุกอย่างที่เป็นอังกฤษ
ของขวัญชิ้นแรกที่เขาส่งให้ผม คือไม้คริกเก็ต
อย่างที่สองคือนี่
เป็นภาษาอังกฤษ เพื่อจะได้ "ส่งเสริมการศึกษาของผม"
"หลังจากได้ปรึกษา
"กับนักสืบผู้ยิ่งใหญ่ เชอร์ล็อค โฮล์มส
"พ่อได้ตระหนักว่าจะเป็นผลดีกับเราทุกคน
ที่พ่อจะยังอยู่ในอังกฤษต่อไป อย่างไม่มีกำหนด
"ลูกจะเห็นได้ในหนังสือนี้ว่า
"เขานั้นเป็นผู้ที่ฉลาดปราดเปรื่อง
และจากคำพูดของเขาในที่นี้ ไม่ควรจะนิ่งดูดาย"
เราไม่ได้ข่าวจากเขาอีกเลย
- ผมเสียใจ - แม่ผมกำลังจะตาย
เธออยู่มาจนแก่โดยไร้สามี ทั้งหมดก็เพราะคุณ
ผมเข้าใจว่า
ครั้งสุดท้ายที่คุณรู้เรื่องพ่อคุณ
เป็นครั้งแรกที่คุณได้ยินเกี่ยวกับผม
มาซุโอะหายไปจากชีวิตคุณ
และผมก็มาถึง... ในรูปแบบของหนังสือ
คนนึงมาแทนที่อีกคน อย่างที่เคยเป็น
ผมขอเสนอให้คุณและแม่ ใช้เวลาที่มีอยู่
รู้ถึงแง่มุมที่แท้จริงของคดีนี้
ชายผู้ทอดทิ้งครอบครัวเขา และแต่งเรื่องให้ลูกเขา
เขาไม่ได้เป็นคนแรก
ที่ปกปิดความขี้ขลาด ไว้ใต้ธงของการเสียสละ
ผมเสียใจ
แต่ผมไม่เคยรู้จักพ่อคุณ
ผมไม่ขอรบกวนคุณด้วยคำถามอีกต่อไป
แต่ถ้าหากมะแขว่นสำฤทธิผล คุณต้องบอกให้ผมทราบนะครับ?
อา อ้า!
อา!
ช่วย
ช่วยด้วย
ขอบใจ
ฉันดูเหมือนถูกจู่โจม
โดยหมาล่าเนื้อแห่งบาสเกอร์วิลไม่มีผิด
จะให้แม่เห็นไม่ได้
เสื้อตัวนี้ ไม่
- มันเป็นหลักฐาน - ใช่
ของอะไร? ฆาตกรรมรึ?
โอ... ฉันมีอะไรจะให้แน่ะ
ไม่ใช่
Apis cerana japonica.
- ที่ญี่ปุ่นก็มีผึ้งด้วย? - ใช่ เหมือนกับของเรา
เพียงแต่เป็นผึ้งญี่ปุ่น.
ไม่ สำหรับเธอ เป็นของขวัญ
โอ้ ขอบคุณครับ
อาริกาโตะ อย่างที่เขาพูดกันที่ญี่ปุ่น
มีอะไรรึเปล่า?
คุณเสียผึ้งไปอีกโหลนึงวันนี้
- โหลนึงรึ? - คุณว่าเป็นอะไร?
อัตราการตายฉับพลัน
อาจเป็นโรคที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน
หรือเกิดกลายพันธุ์ขึ้นมา
เธอไปเอาศพมา และเราจะตรวจสอบกัน
- ครับผม! - และก็แว่นขยายด้วย
ห้องหนังสือ น่าจะอยู่ในลิ้นชักสักอันนึง
โรเจอร์?
- คุณโฮล์มส รู้สึกดีขึ้นแล้ววันนี้ - อย่างนั้นรึคะ?
อือ
คุณโฮล์มสรู้สึกดีขึ้นมากด้วย
เรากำลังจะเริ่มการสืบสวนกัน
สืบอะไร?
อาชญากรรมระลอกที่ก่อชึ้น
กับผู้อาศัยที่สะดุดตาจำนวนนึง ในโรงเลี้ยงผึ้งของเรา
งั้นถ้าคุณต้องการผู้ต้องสงสัย รู้นะว่าหาฉันได้ที่ไหน
แม่ เดี๋ยว
ผมว่าถ้าเราขอคุณโฮล์มสจะทำ... แบบนั้น
แบบที่เขาบอกกับผู้คน
ว่าเป็นใคร มาจากไหน เพียงชายตามอง
ทำให้แม่สิ
ฉันแน่ใจว่าแม่เธอ
ไม่อยากให้บอกว่าเค้าไปไหนมา
อย่าไปกวนใจคุณ โฮล์มส ด้วยเรื่องโง่ๆ
ไม่โง่ซะหน่อย นี่
แม่มายืนตรงหน้า คุณโฮล์มส แบบนั้น
และเขาจะบอกว่าแม่ไปไหนมา
ทำเลย
อยากให้แม่หมุนตัวมั้ย?
ไม่ ไม่จำเป็นหรอก
หมุนตัวหน่อย
คุณไปมาทั้งวัน
เขม่าบนชุดคุณ ชัดเจนว่า
คุณเดินทางด้วยรถไฟขบวนไปพอร์ทสมัธ
รางรถไฟทั้งหมดใกล้ๆ อาจมีการปรับเปลี่ยน
ระยะทางขากลับ อยู่ระหว่างซ่อมแซมหรือกว่านั้น
ในพอร์ทสมัธ คุณได้เจอคู่รักมาเปิดโรงแรม
เส้นผมและเล็บคุณเป็นหลักฐาน ว่าคุณปราถนาจะมี
ความน่าชื่นชมอย่างเค้าบ้าง
พวกเขายื่นข้อเสนอ คุณตอบรับ
คุณปฏิเสธน้ำชา และไม่ได้พบพี่สาว
ซึ่งคุณไม่ได้ชอบเธอเท่าไรนัก
ใช้ความเจ็บป่วยของผม เป็นข้ออ้างที่จะรีบกลับมา
- ไม่ใช่ข้ออ้าง - แม่ตกลงรับ?
เริ่มวันจันทร์หน้า
เราทั้งคู่?
- เราจะไปทั้งคู่ - เธออยากให้
ผมเป็นคนขัดรองเท้า!
โรเจอร์!
แม่อยากให้ผมเป็นอย่างเธอ!
ไม่มีอะไรน่าละอายในสิ่งที่แม่ทำ!
แม่บ่นมาพอแล้ว! ไม่เคยหยุด
ว่าลำบากยากเค็ญเป็นยังไง และแม่ก็หวังว่าจะได้ดีกว่านั้น!
เธออ่านแทบไม่ได้ด้วยซ้ำ!
ตามเธอไปซะ
ขอโทษที่พูดในสิ่งที่ทำร้ายจิตใจ
เธอช่างร้ายกาจนัก!
ถ้าเธอไม่ขอโทษล่ะก็ เธอจะต้องเสียใจ
- คนก็พูดแบบนั้น - เพราะมันจริง
Moi, je regrette tellement.
- คุณเสียใจ... - อย่างเหลือเกิน!
พ่อของลูกเกลียดงานที่เขาทำ
ช่างเครื่องในโรงรถ เหมือนอย่างพ่อเขาเคยทำ
เมื่อเขาถูกเรียกตัว เขาบอกแม่ว่า
"ที่รัก ผมจะไม่ไปรบ
"โดยอยู่ใต้ถาดน้ำมัน ของรถจี๊ป
ผมจะเข้าหน่วย RAF."
และเขาก็ทำ
เขาได้ซ้อมรบ
ทำคะแนนสูง ได้ประจำการ เครื่องบิน Bristol Blenheim, Mark IV.
ระเบิดกลางเวหา ครั้งแรกที่ขึ้นบิน
เพื่อนเขาทุกคนที่ทำงานเครื่องยนต์
กลับบ้านแบบไร้รอยขีดข่วน
ผมไม่น่าพูดออกไปเลย
งั้นก็เป็นบทเรียน
อย่าพูดทุกอย่างที่ลูกคิด
ดูสิ
- เธอเจอมันได้ไง - ในโต๊ะของคุณ
- ไม่น่าจะ - มันอยู่ในมุม
ไม่รู้เลยว่าเป็นโต๊ะ จนผมเปิดมัน
โอ้ นั่นไม่ใช่โต๊ะฉัน เป็นของจอห์นน่ะ
เขาทิ้งมันไว้ที่ถนนเบเกอร์ ตอนเขาย้ายออกไปแต่งงาน
ใช่ และมันมีช่องเก็บลับ
เก็บถุงมือ ของเรื่องที่คุณกำลังเขียนอยู่
ผมรู้คุณพูดว่าหมอวัตสันไม่ค่อย
ทำถูกเรื่อง แต่ในเรื่องนั่น...
ฉันไม่ได้เขียนเรื่องนั้นอีกแล้ว
ใช่ ในเรื่องของวัตสัน เขาใส่อาร์โมนิก้าลงไป
และผู้หญิงเยอรมัน และถุงมือนั่น
เพราะงั้นบางที เขาอาจทำถูกแล้ว
เป็นไปไม่ได้หรอก
จอห์นไปจากถนนเบเกอร์แล้ว ตอนนั้น
ถ้างั้นทำไมมันไปอยู่ในนั้น?
ฉันไม่รู้!
และต่อให้ฉันรู้ ฉันก็จำไม่ได้อยู่ดี
ถ้าคุณจำไม่ได้
แล้วทำไมคดีถึงได้บรรลุผล
อย่างที่หมอวัตสันเขียน? เพราะมันเป็นคดีสุดท้ายของฉัน
และต่อให้ฉันนำมันมาสู่บทสรุปที่สมบูรณ์
ฉันก็ไม่น่าจะทิ้งอาชีพนี้ไป
และใช้เวลา 35 ปีที่นี่ ณ ที่นี้ จากโลกภายนอก!
ฉันเลือกการหลบลี้เป็นบทลงโทษ แต่มันเพื่ออะไร?
ฉันคงได้ทำบางอย่างที่ผิดมหันต์ไว้...
และฉันก็ไม่มีหลักฐานว่ามันคืออะไร
มีแต่ความเจ็บปวด รู้สึกผิด...
ความรู้สึกที่ ไร้ประโยชน์ ไร้ค่า!
ฉันหวังต่อพระเจ้าว่า ไม่ได้รับทำคดีของอุเมซากิ!
- ของเคลมอท - อะไรนะ?
คดีของเคลมอท คุณพูดว่าอุเมซากิ
โรเจอร์ ชาพร้อมแล้ว
เก็บกวาดซะดีกว่า
คุณโฮล์มส จะรับน้ำชาเลยมั้ยคะ?
คุณโฮล์มส?
ถ้าหากคุณตาย... จะเกิดอะไรกับพวกผึ้ง?
ไม่รู้เหมือนกัน
คนๆเดียวคงแก้ไม่ได้ทุกอย่างหรอก
กล่าวว่ามันถูกใช้ เพื่อเรียกผู้ที่ตายไป
ความตาย คร่ำครวญ โศกเศร้า...
ล้วนแต่เห็นได้ทั่วไป
เหตุผลนั้นหายาก
คนตายไม่ได้อยู่ไกลออกไป
พวกเขาแค่อยู่ที่อีกฝากของกำแพง
นี่คุณพูดอย่างนั้นเมื่อไรนะ?
เชิญไปเล่นกลของคุณที่อื่นเถอะ คุณโฮล์มส
สามีฉันไม่เคยตบตาได้สำเร็จ
ตราบใดที่ฉันซักเสื้อผ้าให้เขา
ฉันไม่ได้รู้จักอาชีพคุณมากนัก
แต่เดาว่าคาดการณ์
อนาคตของผู้หญิงที่คุณติดตามอยู่
นับเป็นการซ้อมมาแล้ว
เพียงแค่ตั้งใจให้เป็นเครื่องมือ
เพื่อจะได้ผลลัพธ์ที่ปราถนา
- ซึ่งคืออะไร? - เลื่อนการกระทำออกไปก่อน
จะได้กักตัวคุณไว้ในการพบกันนี้
คุณดูกระตือรือล้นที่จะทำ
แม้แต่ก่อนที่ผมเหลือบมองคุณวันนี้
ผมได้เห็นถึงบางสิ่งที่รุนแรง
กับความรู้สึกที่คุณมีต่อสามี
คนที่พรากดนตรีที่คุณรักไป
ไม่ยอมรับความรื่นเริงในบทเรียน
แม้กระทั่งปฏิเสธจะทำเครื่องหมาย ไว้บนหลุมศพลูก
ทั้งหมดคาดเดาความเกลียดชังของคุณได้
และจากนั้นผมได้เห็นการกระทำของคุณ
ปลอมลายเซ็นเขา
ถอนเงินจากบัญชีเขา
ซื้อยาพิษ ปรึกษาพินัยกรรม
วางแผนหลบหนีไปกัยชายลึกลับ
ผู้ได้รับค่าจ้างอย่างงาม
และทั้งหมดเพื่อเป็นประโยชน์กับผม
สถานการณ์ที่แน่ชัด
ส่งสัญญาณเจตนา ที่จะฆาตกรรมสามีคุณ
แต่มีข้อผิดพลาดสองประการ
เราต้องกล่าวโทษสามีคุณในข้อแรก
ถ้าคุณเคลมอทไม่เดินงุ่มง่าม
เข้าไปในห้องศิลปะของมาดาม เชอเมอร์...
และนั้นทำให้ต้องออกจากการสืบสวน
คุณคงไม่ได้ไปเดินเตร่บนถนน
ด้วยระยะเวลาที่นานจนน่าสงสัย
แต่คุณไม่มีทางเลือก จึงต้องไปเดิน
ผมยังได้ทำการสังเกตุ
ว่าไม่มีอะไรในตัวคุณ
ที่บ่งบอกว่าคุณเป็นผู้หญิงประเภท ชื่อชอบการช็อปปิ้งร้านกระจก
โดยเฉพาะร้านสตาฟซากสัตว์
นั่นเป็นข้อผิดพลาดที่สอง?
เปล่า นั่นแค่ยืนยันข้อแรก
ข้อสองมิอาจหลีกเลี่ยงได้ และยังร้ายแรงกว่า
ชายที่สถานี
ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา
เสื้อผ้า รอยปะที่กางเกง
มือเขา มีแผลเป็นและรอยไหม้จากน้ำกรด
ประกาศตัวถึงอาชีพเขา
ช่างทำหิน
เงินต้องเป็นเรื่องร้อนอย่างจำเป็น
ไม่งั้นคุณคงไม่ปลอมลายเซ็นสามี
เงินนั่นคงเอาไปจ่าย ค่าทำแผ่นหิน หน้าหลุมศพ
สามีคุณไม่อนุญาต
เพื่อเกรซ เพื่อเจมส์
เพื่อคุณ
ได้เตรียมการให้ทุกอย่างดูเหมือน
ว่าคุณเคลมอทเป็นเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย
เพียงแค่จะกันผมออกไปจากร่องรอยนี่นะ?
ตอนฉันเจอนามบัตร... ฉันฉุนเฉียวมาก
ที่โธมัสรู้จักฉันน้อยนัก
ถึงกับต้องจ้างนักสืบมาเปิดโปงความจริง
แล้วมันกระทบฉัน
ถ้าจะมีใครเข้าใจ ก็คงเป็นคุณ
โธมัสคิดว่าฉันบ้า ที่ฉันพูดกับลูก
เขาไม่เข้าใจ
คนตายไม่ได้อยู่ไกลออกไป
พวกเขาแค่...
อยู่ที่อีกฝากของกำแพง
คือเรา ที่ด้านนี้ ที่เป็น เราทั้งหลายต่างก็...
โดดเดี่ยว?
ผมอยู่อย่างโดดเดี่ยว...
มาตลอดชีวิต
แต่ก็แลกมาด้วยสติปัญญา
- นั่นเพียงพอมั้ย? - น่าจะพอ
ถ้ามีใครที่โชคดีได้เจอกับสถานที่ในโลก
กับอีกจิตวิญญาณร่วมกัน ที่ความโดดเดี่ยวของผู้นั้นจะได้อาศัย
คุณรู้ที่ๆ จะให้ดวงวิญญาณ 2 ดวง ได้อาศัยมั้ย?
มันเป็นข้อเสนอที่ฉันไม่เคยได้รับมาก่อน
เธออยากแบ่งปันความสันโดษร่วมกับฉัน
เพียงแค่ไม่นานฉันก็ได้ตระหนัก
ว่าการตัดสินใจของฉันนั้นซื่อตรงเพียงใด
คุณมีสามีที่รักคุณ
กลับบ้านไปหาเขา
คุณ โฮล์มส...
ฉันขอขอบคุณ
ผมจะทำอะไรได้มากไปกว่านี้ครับ คุณผู้หญิง?
เธอเทสารในขวดทิ้ง
และโดยไม่มีความคิดแค้น
จะไปวางยาเหยื่อผู้บริสุทธิ
ถ้าหากเป็นหนึ่งในเรื่องของจอห์นล่ะก็
เขาคงเรียกว่าเป็นลางบอกเหตุ
ช่วงเวลาของเราผันผ่าน
ไม่ถึงชั่วโมง จริงๆ
กระนั้นการตายของเธอทำให้ฉันได้เห็น ว่าธรรมชาติของมนุษย์นั้นลี้ลับ
เหตุผมเพียงลำพัง ยังไม่อาจทำให้กระจ่างชัด
ฉันได้ข้อสรุปอย่างสำเร็จ ข้อเท็จจริงในคดีของเธอ
แต่ฉันพลาด ที่จะจับความหมายของมัน
ฉันไม่เคยรู้สึก
ถึงความรู้สึกอันว่างเปล่า จนเกินจะเข้าใจได้ในตัวฉัน
ในตอนนั้นเองที่ฉันเริ่มจะเข้าใจ
ว่าฉันโดดเดี่ยวมากเพียงใด ในโลกนี้
คุณนายฮัดสันเขียนถึงวัตสัน
เขามาในทันที
เขามาอยู่กัยฉัน ในห้องเก่าของเรา เป็นเดือนหรือกว่านั้น
ฉันเล่าให้เขาฟังเรื่องคดี ทุกอย่างโดยละเอียด
เขานำฉันกลับจากขอบเหว
จากนั้นวัตสันก็เขียนเรื่อง
เขาให้ฉันเป็นวีรบุรุษ
มันเป็นวิธีมอบความใจดีให้ของเขา
เขาไม่เคยมีกิริยาต่างไปจากนี้
ในการเขียนตัวละครที่เขาสร้างสรรค์
หลายปีที่ผ่านไป จอห์นไม่รู้จักฉันเลย
ทำไมเขาเอาถุงมือไป ฉันสันนิษฐานได้เพียง
เพื่อป้องกันไม่ให้มันเป็น สิ่งเตือนใจที่ทรงอำนาจเกินไป
เพื่อเก็บมันไว้ จากการเป็นบ่อเกิดของความเศร้า
ซึ่งฉันอาจกลับไปเป็น?
แต่เขาก็ไม่อาจให้ตัวเองทำลายมันเช่นกัน
หลังจากนั้น จอห์นกับฉันก็ห่างเหินกัน
สามปีต่อมา เขาก็จากไปด้วย
โดยที่เราไม่ทันได้กล่าวลากันเลย
ดังนั้นจึงสรุปเรื่องจริงนี้
ของผู้หญิงผู้ตายก่อนเวลาอันควร
และชายผู้ซึ่งกระทั่งไม่นานนี้
แน่ใจว่าเขาอยู่มานานเกินไป
โรเจอร์อยู่กับผึ้งรึ?
ไม่งั้นจะอะไร
ต้องบอกเขาบางอย่างที่สำคัญ
คุณทำอะไรที่คุณทำอยู่ต่อไปเถอะ
คุณช่วยถามเขาด้วยว่าบัวรดน้ำไปไหน!
รถพยาบาล? ใช่ ที่นี่บ้านเฮดลี่
เฮดลี่รึ? ใช่ เร็วๆ!
และเอาอะดรีนาลีนมาด้วยนะ
- บ้านเฮดลี่รึ? - ถูกแล้ว เฮดลี่!
โรเจอร์?
โรเจอร์!
โรเจอร์?
โอ โรเจอร์ ไม่นะ! ไม่ๆๆๆๆ!
โรเจอร์ โอ้ โรเจอร์!
คุณโฮล์มส?
ผมนักสืบกิลเบิร์ท
คุณโฮล์มสครับ?
ครับ คุณนักสืบ?
พวกเขาฉีดอะดรีนาลีนให้เด็กแล้ว
ตามที่คุณบอก แต่...
เขาดูไม่ดี
เขาหนีพวกที่มาจู่โจม
รอยเท้าเขา
ลักษณะมันบอกว่า เขาวิ่งอย่างสับสน
ฝูงต่อคงไล่ตามเขาไป
และก่อนที่เขาจะเสียสติสัมปชัญญะ
ผิวเขาเป็นสีแดง
ร่วมกับการปวดแสบร้อน...
ความดันเลือดลดลง อ่อนแอ
ปากและคอเขาคงบวม
ซึ่งอธิบายว่า ทำไมเขาไม่ได้เรียกให้ช่วย
จากนั้นการเต้นของหัวใจลดต่ำลง...
หมดความสามารถในการหายใจ...
ช็อค
คุณทราบรึไม่ว่าเขาแพ้ผึ้ง?
ผมมั่นใจว่าเขาไม่ได้แพ้
ไม่ๆ! อย่า คุณนายมันโร อย่า!
คุณต้องไม่ทำงั้นนะ!
ลูกชายฉัน... ไม่ฟื้น
เขาอาจไม่ฟื้นอีกแล้ว
เขาส่งฉันกลับมาจนถึงเช้า
คุณน่าจะทำในสิ่งที่เหมาะที่ควร
บอกฉันมาว่าเกิดอะไรกับเขา!
ไม่คิดว่านั่นจะทำให้แตกต่างอะไร
ฉันเป็นแม่เขานะ!
ฉันเป็นแม่เขา...
และคุณพรากเขาไปจากฉัน!
เขาคือทั้งหมดที่ฉันมี!
และฉันเสียเขาไปแล้ว
ทำไมถึงไม่เป็นคุณที่ควรโดน?
มันน่าจะเป็นคุณ! อย่าไปโทษพวกผึ้ง
คุณห่วงอยู่แค่นี้!
ไม่นะ! ผมเป็นห่วงโรเจอร์
ผมห่วงเขามากเลย
พวกผึ้ง... ไม่ได้ทำนะ
อย่าไปโทษพวกผึ้ง
เป็นเพราะพวกต่อ!
โรเจอร์พยายามจะหาว่าอะไรที่ฆ่าผึ้ง
และเขาก็หาเจอ เขาเจอรังต่อ
เขาต้องหยุดไม่ให้มันไปเล่นงานผึ้ง
และเขาจึงได้ทำ สิ่งที่ร้ายแรงที่สุด
เขาพยายามจะให้พวกมันจมน้ำ ด้วยน้ำจากในฝักบัว
คุณรู้ได้ไงว่าเป็นพวกมัน?
ผึ้งทิ้งเหล็กไน ต่อไม่ทิ้ง
ไม่มีเหล็กไนบนใบหน้าของโรเจอร์
และเมื่อมันจู่โจม เขาทิ้งบัวรดน้ำ
และวิ่งไปปกป้องผึ้ง
มีรอยเท้าของเขา จากโรงเลี้ยงไปยังรังต่อแล้วกลับมา
เขาได้พยายามจะช่วยผึ้ง
ใช่
มีผู้หญิง เมื่อครั้งหนึ่ง
ผมรู้จักเธอได้ไม่ถึงวัน
สิบห้านาทีของการสนทนา
เธอต้องการความช่วยเหลือขิงผม
เธอต้องการอย่างเต็มที่ ที่จะมีใครสักคนเข้าใจ...
ผม
ดังนั้น ผมได้นิ่งนอนต่อความพิเศษในคดีเธอ อย่างที่ผมเล็งเห็น...
เพื่อความพอใจของเธอ ผมคิด
ผมดูเธอเดินจากไป
และภายในไม่กี่ชั่วโมง เธอก็จบชีวิตตัวเอง
โดยระบุถึงความสาเหตุของความสิ้นหวัง ด้วยความชัดเจนยิ่ง
ผมน่าจะให้อิสระที่จะทำอะไร ตามที่เธอตั้งใจ
ผมน่าจะทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยชีวิตเธอ
โกหกเธอ สร้างเรื่องขึ้น
จับมือเธอไว้ and hold her as she wept,
และบอกว่า "มาอยู่กับผม
เราจะได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง"
แต่ผมหวาดหวั่น
เห็นแก่ตัว
เธอเป็นเหตุผล...
ที่ผมมาที่นี่เพื่อเลี้ยงผึ้ง
ผมจะได้ไม่ไปทำอันตรายให้ใครอีก
ผมจะทิ้งบ้านไว้ให้คุณ
คุณกับโรเจอร์
บ้าน ที่ดิน โรงผึ้ง ทุกอย่างทั้งภายใน ภายนอก
และผมจะไม่เปลี่ยนใจ
ในจุดนี้ คุณจะเห็นได้ ผมเขื่อว่า
ว่ามันจะยุ่งยากน้อยลง ด้วยประการทั้งปวง
ถ้าหากคุณทั้งสอง
ไม่จากไป...
ยังที่อย่าง... พอร์ทสมัธ
คุณนาย มันโร?
โรเจอร์ รู้สึกตัวแล้ว
ถึง คุณอุเมซากิ
คุณเขียนมาเล่าคุณว่าในที่สุด
นึกได้ถึงการพบปะกับคุณพ่อคุณ
ผู้หญิงคนนึงต้องตายไปเพราะ ผมล้มเหลวในการไขคดีของเธอ
ความผิดและการย้อนแย้ง ได้ทำให้ผมต้องชดใช้
อำนาจของผม ไม่อยู่ในสภาพที่ดีที่สุด
เมื่อผมได้รับข้อความด่วน
เรียกตัวผมไปที่สโมสรไดโอจีนิส
เพื่อไปพบ กับพี่ชายผมไมครอฟท์
สุภาพบุรุษท่านนี้ ได้ยื่นข้อเสนอ จะให้บริการ
เขาประสงค์จะทำงานให้ราชวงศ์
ผมมาที่นี่เพื่อทดสอบครับ คุณโฮล์มส
ผมต้องการอย่างมาที่จะทำประโยชน์
คุณคิดว่าผมเหมาะสมมั้ย?
ผมมั่นใจนะครับ
ดี ยังมีปัญหารองลงมา
คุณอุเมซากิ มีภรรยาและลูกอยู่ที่ญี่ปุ่น
เขาสงสัยว่า อย่างไรจึงจะเป็นการดีที่สุด
เขียนจดหมายบอกว่า คุณมีแผนจะอยู่ในอังกฤษ
คงอีกสักพักใหญ่กว่าคุณจะกลับ
คุณพ่อคุณได้รับใช้
สหราชอาณาจักรมาหลายปี
อย่างเป็นความลับ ด้วยความโดดเด่นอย่างยอดเยี่ยม
จาก...
มาเลย์... ช่องแคบ...
ไปถึงทะเลอารเบียน
เขาเป็นบุรุษผู้กล้า จิตใจดีและมีเกียรติ
ของภรรยาที่รัก และลูกชายผู้น่าชื่นชม
สมควรที่จะภูมิใจ
เชอร์ล็อค โฮล์มส
อืม
จอห์นเพื่อนกัน
ไมครอฟท์พี่ชาย
คุณนายฮัดสัน
มาซุโอะ อุเมซากิ
มายะ... อุเมซากิ
แอนน์
แล้วอันนี้ของใครกัน?
ผม คุณ
คงยังไม่ใช่อีกสักพัก แน่ๆแหละ?
คุณทำในสิ่งที่คุณ ต้องทำเสร็จแล้วรึยัง?
เสร็จแล้วล่ะ
คืบหน้าก้าวแรกเข้าไป สู่โลกของนิยาย
ใครก็ไม่ควรจากไป โดยไร้ซึ่ง ความรู้สึก ประสบผลสำเร็จ
เธอเอานี่ไปใช้กับ หนึ่งในเรื่องราว ของเธอได้
แก้ว ผึ้ง...
และโรเจอร์
สอนวิธีน็อคมันให้สลบหน่อย
ไปสิ
- ราชินีผึ้งคุมอาณาจักร - อือฮึ
ผึ้งตัวผู้รับใช้ราชินี
ผึ้งงานก็ทำงานไป
จริงรึนั่น?
บรรยายไทยโดย Anakin K.